zaterdag 19 januari 2013

The broken circle breakdown




Deze film is een ideaal voorbeeld van een koppel dat lijdt. Ik probeer me in te beelden in de situatie waarin dit koppel zich bevindt, maar ik vind het heel moeilijk. Alleen al omdat ze beiden een andere mensen van verwerken hebben en een andere manier van omgang. Hierdoor kan ik mij moeilijk voorstellen hoe ik hierop zou reageren. Een kind verliezen is heel erg, vooral omdat je dat zelf op de wereld heb gezet. Het is sowieso al moeilijk om een overleden te verwerken. De dood is het ergste wat je kan overkomen.

Vreselijke momenten voor nabestaanden


Bekijk het filmpje

In dit fimpje zie je de meter en peter van Bavo. Bavo overleefde het busongeval in Sierre niet. Wat de nabestaanden nu meemaken, is vreselijk.

Het nieuws kwam aan als een slag in het gezicht. Zeker voor de familie van deze kinderen, maar zeker ook voor buitenstaanders. Ikzelf begon te wenen als een klein kindje. Ik was zo emotioneel, het was niet normaal. Alleen al weten wat voor verdriet deze ouders en familie hebben, brengt je al aan het wenen. Ik heb die periode alles gevolgd en telkens opnieuw werd ik heel emotioneel. Ik heb de begrafenis ook gevolgd op de televisie en heb was alsof ik zelf deel uit maakte van die groep. Het was verschikkelijk

Citaat

"De dood komt slecht éénmaal en laat zich op alle ogenblikken van ons leven voelen; het valt zwaarder hem te verwachten dan hem te ondergaan. - Jean de la Bruyère"

Ik vind dit een prachtig citaat en het beschrijft ook hoe wij de dood ervaren. We weten allemaal wat doodgaan betekent en juist daarom zijn we er zo bang van. We moeten onze vrienden, familie, kennissen, ... achterlaten. De dood is iets wat wij allemaal verwachten, het is zo iets gewoons...
Eenmaal we weten dat hij er zeker aankomt, valt het eigenlijk best wel mee. Wanneer wij sterven, voelen wij daar niets van, alleen onze dierbaren lijden hieronder. Vandaar het citaat.

Afscheid nemen bestaat niet

Marco Borsato - Afscheid nemen bestaat niet

 
Marco Bosato hoor ik heel erg graag zingen en wanneer ik aan hem denk, komt dit liedje spontaan in mij op. Ik vind dit een prachtig liedje omdat ik dezelfde mening heb als hem. Het is inderdaad zo dat afscheid nemen niet bestaat. Mijn oma is onlangs overleden en ik heb hier echt van af gezien. Ik had het heel erg moeilijk om van haar afscheid te nemen. Achteraf bleek dit niet echt een afscheid te zijn. Ik heb enkel afscheid moeten nemen van het fysieke, maar niet van het morele. Ze blijft voor eeuwig verder bestaan in mijn hart en in de herinneringen die de mensen van haar hebben.

De kamer die je ooit zult binnengaan ...

Ik vind het nogal raar om te geloven dat we na ons leven hier op aarde verwacht worden in een ander leven. Ik kan dit niet geloven ... Voor mij is het begraven van een dierbare een emotioneel aspect. Je wilt je dierbare nog eens begroeten en respecteren. Je respecteerde hem/haar en je zegent hem/haar nog eens. Hiermee kan je het voor een deel verwerken dat die persoon is overleden. Ik begraaf mijn dierbare niet op ze klaar te maken voor een andere wereld, maar puur uit respect voor die persoon.

Oorlogshaarden in de wereld


In dit land en zelf over de hele wereld worden wij nog geconfronteerd met de oorlog. In sommige steden kunnen we zelf nog veel resten zien, herinneringen ophalen. Ik krijg het altijd wel wat moeilijk wanneer ik voorbij zo'n plaats wandel. Ik vind het vreselijk dat zoooooveel mensen hebben geleden om hun land te dienen. Ik vind dit wonderbaarlijk. Het doet me altijd wel iets vanbinnen, ook al heb ik geen enkele band met deze mensen. Of toch een beetje?
Ja, de ellende van die vreselijke tijden zal voor altijd door ons worden meegedragen. Deze mensen zullen blijven herinnerd en vereerd worden.

Laughing with ...

Regina Spektor - Laughing with

 
 
Dit liedje vertelt heel wat over de persoonlijkheid van de mensen. Wanneer het allemaal goed gaat, dan wordt God geëerd en dankbaar geacht, maar wanneer het slechter gaat dan zal niemand naar hem lachen. Steken ze dan de schuld op Hem? Heeft Hij daar wel schuld aan? Niemand weet dat. Ik moet wel toegeven als het met iemand slechte gaat, dat ik me ook soms afvraagt, waarom? 

vrijdag 11 januari 2013

Martelpraktijken in Syrië


Video: Martelpraktijken in Syrië


Dit is een heel choquerend filmpje! Ik kan me bijna niet inbeelden dat mensen in staat zijn om andere, onschuldige mensen zoveel pijn te doen. Dat is toch ONMENSELIJK!? Hoe erg moet het geestelijk met je gesteld zijn om tot zo'n praktijken te komen? HOE kan dit? Wat deze mensen moeten doormaken, daar zijn gewoon geen woorden voor! Het is zo verschikkelijk! Dit is niet enkel lichamelijke pijn, maar het is ook geestelijk enorm zwaar. Hoe ver is het gekomen met de wereld dat je mensen moet pijnigen om te horen wat je wil horen?

Rituelen in het hindoeïsme

Rituelen in het hindoeïsme
 


Bij het bekijken van dit filmpje voelde ik me niet aangesproken. Ik vind het wel interessant om eens te zien hoe het er in andere culturen aan toe gaat. Het is wel een feit dat culturen van elkaar kunnen leren en dat maakt het ook interessant. Anderzijds maken die rituelen elke cultuur uniek. Er wordt wel eens raar gekeken naar de verscheidenheid in culturen, maar da's is juist normaal.  Ik heb respect voor elke cultuur. Iedereen ervaart zijn geloof anders.

Te quiero, Mama


Link: Te quiero, Mama

Jan ging de wereld rond om gevangenissen te bezoeken. Hij vertelt over zijn ervaringen en over zijn ontmoeting met Gonzalo. Die zit een straf uit in de gevangenis van Wortel, waar hij regelmatig de kapel bezoekt om dichter bij zijn overleden moeder te zijn.

Ik vind het een heel mooi gebaar van Jan om mensen in de gevangenis te bezoeken. Veel mensen zouden denken: 'Waarom gaat hij nu mensen in de gevangenis bezoeken?'. Jan wil deze mensen een tweede kans geven. Wanneer wij denken aan gevangenen hebben we ze al van te voren veroordeeld, maar sommige leren uit hun fouten. Andere dan weer niet. Degene die wel uit hun fouten leren, verdienen een tweede kans.

Ik vind het ook mooi van de gevangenissen zelf dat ze de gevangenen de kans geven om ook gelovig te zijn en naar de kerk te kunnen. Dit is een teken van respect voor deze mensen.

Christelijke betekenis van Allerzielen


Link: Christelijke betekenis van Allerzielen

Aan deze Christelijke feestdag doe ik altijd mee. We zetten dan ook bloemetjes bij alle overleden en gaan samen met het hele gezin naar het kerkhof. Ik vind dit een hele mooie traditie. Op deze dag wordt de overledene nog eens extra herdacht.

Natuurlijk is het niet zo dat de overledenen alleen op die dag herdacht moeten worden. Zoiets is blijvend en wordt elke dag gedaan. Af en  toe eens naar het kerkhof gaan, vind ik een mooi gebaar, maar het belangrijkste vind ik nog altijd dat ze in het hart blijven en zo herdacht worden.

Ik vind het alleen erg als mensen enkel op deze Christelijke dagen hun overledenen gaan bezoeken. Dat is gewoon jammer. Dit toont niet dat mensen geen respect hebben voor hun overleden en dat ze niet worden herdacht, maar dit is gewoon een mooi gebaar. Zoveel moeite kost het ook niet om eens naar het kerkhof te gaan.

Noodweer in Pukkelpop


Video: Noodweer in Pukkelpop


Wanneer ik dit filmpje zie, denk ik onmiddelijk terug aan de avond toen ik bij ouders van een vriend van ons zat.. Een vriend van ons zat ook die dag op Pukkelpop. Niemand had die kunnen voorzien, voorspellen.. Een avond vol spanning, emoties, angst. Angst dat we onze vriend nooit meer zouden terug zien. Uren staren naar de telefoon. Leeft hij nog? Is hij veilig? ... Al bij al bleek hij ongedeerd te zijn en liet hij ons iets weten. Zo konden wij met een gerust hart terug naar huis. Dit was een van de ergste avonden in mijn leven. Eentje om nooit meer te beleven...

Afscheid van een pasgeboren leven


Klik hier voor de video

Ine is pastor in het UZ Gasthuisberg in Leuven en is vooral bezig met de patiënten in de verloskamer en op de neonatale afdeling. Ze begeleidt onder meer ouders bij hun rouwproces na een zwangerschapsonderbreking.

Ik vind het schitterend wat deze mevrouw voor ouders, familie, ... die afscheid moeten nemen van een pasgeboren leven doet. Ze begeleidt hen en helpt hen om dit verdriet dragelijker te maken. Ze toont de ouders ook terug die levenslust die ze moeten verder zetten. Ik zou het persoonlijk niet kunnen. Ik zou veel te emotioneel betrokken raken bij deze situaties, waardoor ik er zelf zou onderuit gaan. Natuurlijk is deze mevrouw er wel voor opgeleid, maar toch denk ik dat het nog altijd moeilijk blijft. Vooral omdat het over jonge leventjes gaat. Een pasgeboren kindje dat sterft is én blijft voor iedereen een zware klap.

Even nadenken over ...


Is er leven na de dood?

Ik vind dit een heel moeilijke vraag. Enerzijds vind ik het absurd om te geloven en om mensen te vertellen dat er werkelijk wel een leven na de dood is, want er zijn geen bewijzen hiervan.

Als je doodgaat, heb je volgens mij geen besef meer. Het lijkt alsof je de stekker van de radio uittrekt. Opeens heb je geen geluid meer en hoor je niets meer. Het is plots gedaan. Ik geloof niet dat wanneer mensen doodgaan, ze naar een andere dimensie of de hemel gaan om daar nog een leven te leiden. Waarom gaan mensen dood als ze dan toch blijven leven in een andere wereld? Dit is toch absurd?

Welke elementen zijn volgens jou belangrijk in het omgaan met mensen die met lijden en sterven te maken krijgen?

Ik denk dat het vooral belangrijk is dat je de persoon in kwestie steunt in deze moeilijke periode. Vooral geen dingen zeggen die je niet kan realiseren, hoef je ook niet te zeggen. Dat laat het hart alleen maar nog meer bloeden. Ik heb al enkele mensen die me dierbaar zijn verloren en voor mij volstond het om de steun en het medeleven van de mensen rondom mij te krijgen. Iedereen verwerkt het op zijn eigen manier en dat moet ook gerespecteerd worden. Wie alleen in een kamertje wil zitten uithuilen, moet dat doen. Alles wat het verwerkingsproces kan helpen, moet je doen. Het is vooral belangrijk dat je er gewoon voor de mensen bent, maar je opdringen heeft ook geen effect.

Welke verscheidenheid aan visies merk je op in het omgaan met lijden en dood in verschillende culturen?

Iedere cultuur heeft zijn eigen manier om met lijden en dood om te gaan. Uiteindelijk komt het wel allemaal op hetzelfde neer: de doden blijven herinneren. Wij, in het Christendom, geven onze doden een verdiend afscheid met een begrafenis. Andere culturen verkiezen hun doden te verbranden. Bij de Islam verkiezen ze hun doden te begraven met het gezicht naar Mekka, bij het Hindoeïsme worden de doden openlijk gecremeerd, ... Het is vooral belangrijk dat iedere cultuur respect heeft voor elkaar. Iedereen heeft zijn eigen gebruiken, maar het draait allemaal rond hetzelfde: onze doden begraven. Zo zie je dat we allemaal eigenlijk wel verbonden zijn. We hebben andere rituelen voor eenzelfde ding.

Oscar et la dame Rose


Waarover gaat de film?

Oscar et la dame roseOscar, een jongen van tien, ligt in het ziekenhuis. Hij heeft kanker en op een dag vertelt de dokter aan zijn ouders dat hij niet meer behandeld kan worden. Dit hoorde hij, toen hij aan de deur afluisterde. Niemand vertelde het hem persoonlijk. Zijn ouders vertelden het hem ook niet en daarom stoot hij ze af. Alleen met pizzabezorgster en ex-worstelaar Rose sluit hij vriendschap: zij zegt recht voor z’n raap waar het om draait. Ter afleiding van zijn lijdensweg stelt Rose hem voor te doen alsof iedere dag tien jaar is. Zo beleeft hij al de hoogtepunten van zijn leven in een paar dagen tijd: hij wordt verliefd in zijn pubertijd, trouwt in zijn twintiger jaren, en wordt ‘langzaam’ ouder. In een poging om hem zijn hart te doen luchten, stelt Rose voor dat hij brieven aan God gaat schrijven. Wat kan God betekenen voor een tienjarig jongetje en wat heeft het geloof in God voor zin als je doodziek bent?

De bespreking

1. Welk fragment van de film heeft je sterk aangegrepen? Waarom?

Het fragment wanneer Rose toch kiest om voor Oscar te 'zorgen'. Haar moedergevoel komt boven en ze kan het toch niet over haar hart laten komen om hem niet meer te bezoeken. Ik vind dit van haar een mooi gebaar. Ik apprecieer de keuze die ze maakte, want het is niet gemakkelijk om voor iemand te zorgen als je weet dat hij/zij zal sterven en zeker als het een jongetje is. Je weet dat je je er op een of andere manier gaat aan hechten en dat het afscheid des te groter wordt. Ik begrijp het dus ook waarom ze het eerst niet wou doen.
 
2. Mocht je te horen krijgen dat je nog twee maanden te leven hebt, hoe zou je hierop reageren? Hoe zou je je laatste levensmaanden invullen?

Ik zou heel overdonderd zijn en ik zou er zeker niet zo op kunnen reageren zoals Oscar het deed. Ik zou bang zijn om te sterven, want ik vind dat wel eng, omdat je niet weet wat erna komt. Mijn laatste levensmaanden zou ik zoveel mogelijk willen spenderen met mensen die ik lief heb en alles doen wat ik wou doen.
 
3. Mocht je ongeneeslijk ziek worden, zou het geloof je kunnen helpen denk je?

Ik weet niet echt of het geloof mij zou kunnen helpen. Enerzijds omdat ik niet echt geloof. Ik weet wel dat het geloof dat andere mensen in mij hebben, wel zou kunnen helpen.
 
4. Bespreek die vraag ook met een ouder iemand. Wat vind je zinvol in zijn of haar antwoord?

Ik apprecieer enorm hoe zij over het geloof spreekt. Ze is er van overtuigd dat God haar niet zal komen ophalen voordat ze alles heeft gedaan wat ze wou doen. Ze is er ook zeker van dat God haar zal begeleiden tot in de hemel.

Ik vind het indrukwekkend hoe gelovige mensen over hun geloof spreken en daar heb ik echt wel sympathie voor. Het is heel bijzonder hoeveel kracht mensen uit het geloof kunnen halen.
 
5. Wat vind je van de uitleg over God en het lijden, die madame Rose vertelt aan Oscar? (zie tekst) Leg je mening uit.

Ik vind de tekst heel inspirenend en toch wel waar. Nu ik deze tekst heb gelezen, heb ik een heel andere kijk op lijden. Het is zoals ze zegt, lijden is niet zomaar lijden. Lijden is hoe je het zelf ervaart. Het is wel een originele manier om een kind te laten beseffen wat lijden eigenlijk is.
 
6. Welk beeld van Christus past het best in de kapel waarvan sprake in de film en het boek (zie tekst)? Leg je antwoord uit.

Naked Woman On Cross, Beeldhouwer Neil Mitchell, deze vind ik het best passen in de kapel. Integenstelling tot dat het een vrouw is, komt ze heel goed overeen met de beschrijving die Rose geeft.  Deze vrouw is niet bang, ze is niet aan het lijden, maar ze lacht God juist toe. Je merkt helemaal niet dat ze pijn heeft.
 
7. Met welke zinnen uit de tekst ga je akkoord? Haal deze zinnen aan en schrijf ze hieronder beknopt over.

- Niemand kan ervoor zorgen dat hij geen pijn hoeft te lijden.

Het is eigenlijk wel zo. Niemand kan de pijn weghalen als je lijdt. Enkel door er goed mee om te gaan, kan je de pijn 'verzachten'.
 
- Er zijn twee soorten pijn: lichamelijke en geestelijke pijn. Lichamelijke onderga je, maar geestelijke pijn hangt van jezelf af.

Zoals bij de 1ste zin, kan je door met de pijn goed om te gaan de pijn 'verzachten', maar dat hangt van jezelf af.

- Eigenlijk ben ik niet bang voor het onbekende. Ik vind het erg om de dingen die ken kwijt te raken.
 Ik ervaar het ook zo. Ik ben minder bang om te sterven, want het is nu eenmaal zo dat iedereen sterft. Ik vind het alleen veel erger om iedereen die ik lief heb achter te laten en hen te doen lijden. 8. Met welke zinnen uit de tekst ga je niet akkoord? Haal deze zinnen aan en schrijf ze hieronder beknopt over.  - Rose's tegenstander zei altijd: “Sorry, ik ga niet dood, ik ben het er niet mee eens, daar heb ik niet voor getekend.” Ik vind dit eigenlijk een beetje egoïstisch. Er zijn veel mensen die zeggen én geloven dat ze niet zullen sterven. Het is nu eenmaal de natuur. Stel je voor dat iedereen op aarde blijft leven? De aarde gaat nu al 'kapot', wat zou er dan niet gebeuren? 9. Hoe gaan Oscar, zijn ouders, madame Rose  en het medisch personeel elk afzonderlijk om met lijden/dood? Met welke reactie kan je je het beste vinden? Met welke juist niet? Leg uit.

Oscar
Hij heeft een heel realistische kijk of het feit dat hij zal sterven. Hij weet het én hij ontkent het niet. Hij probeert van zijn 'laatste' dagen het beste te maken.

Madame Rose
Madame Rose bekijkt het ook allemaal vanuit een realistische hoek. Ze vertelt Oscar waar het op staat en windt er geen doekjes omheen. Toch bezwijkt ze aan haar gevoelens wanneer Oscar sterft. Dan pas komen de echte emoties los.

Ouders
De ouders reageren heel emotioneel en vinden het erg moeilijk om hun kindje los te laten. Dit begrijp ik volledig. Het is nooit moeilijk om iemand te laten gaan én zeker niet als het je eigen bloed is.

Medisch personeel
Medisch personeel deed al het mogelijke, maar gaven toch de moed op. Dit is een begrijpelijk keuze. Ze zijn geen tovenaars en kunnen hem dus niet meer genezen. Toch proberen ze Oscar nog hoop te brengen door Madame Rose.
 
10. Kan je je voorstellen dat brieven schrijven iemand kan helpen, zelfs al schrijft die niet terug? Waarom wel/niet? Wat helpt jou als je het moeilijk hebt?

Enerzijds kan ik wel begrijpen dat het iemand goed doet om zijn gedachten, gevoelens, wensen,... toe te schrijven aan iemand. Deze persoon hoeft daarom niet terug te schrijven. Je kan dit beschouwen als een soort dagboek. Daarin schrijven mensen ook wat ze meemaken, voelen, denken, ..., maar ook niemand schrijft terug.

Mij helpt het vooral door erover te praten, maar eerst en vooral door er goed over na te denken, mij af te zonderen...
 
11. "Ik geloof dat je, wanneer je een ernstig onderwerp wil aansnijden, licht moet zijn. Licht zijn, betekent niet het onderwerp ontwijken, maar wel het onderwerp laten ademen." Eric-Ammanuel Schmitt. Geef een aantal voorbeelden van hoe de schrijver/regisseur zowel in het verhaal zelf, als in de beelden en techniek van de film allerlei middeltjes heeft toegepast om het onderwerp lichter te maken.

Het is zeker zo dat Eric-Ammanuel Schmitt dit moeilijke en nogal zware onderwerp toegankelijk maakt voor jongere mensen. Dit doet hij aan de hand van de sprookjesachtige benadering. Ook het feit dat Madame Rose rose is, fleurt dit onderwerp als het ware op. Ook doordat Oscar een jongetje is, kunnen jongere kinderen ook van deze film 'genieten' en als het ware meegezogen worden door het  verhaal van kleine Oscar.
 
12. Apprecieer jij de sprookjesachtige benadering? Leg uit.

Op de een of andere manier geeft het de film wel een meerwaarde. Het geeft kinderen toegang om ook dit zware onderwerp voor een stuk te begrijpen. Ik hoop alleen dat kinderen hierop niet al te enthousiast gaan reageren.
 
13.   Let op de kleuren in de film. Wat valt op? Wat is de betekenis daarvan?

In de film zie je een hele evolutie van kleuren. In het begin is alles helder, fleurig, licht en naar mate de film vordert en Oscar 'ouder' wordt, worden de kleuren meer grijstinten. Zo kan je merken dat Oscar meer en meer aan het afzwakken is en uiteindelijk zal sterven. Madame Rose is altijd rose.  Dit is omdat zij 'haar plicht' moet volbrengen en Oscar nieuwe hoop moet inblazen. Door deze felle kleur kan je dit merken.
 
14.   De laatste brief die Oscar schrijft, bevat slechts één zin: "Enkel God mag me wakker maken". Wat bedoelt Oscar volgens jou met deze zin?

Hij bedoelt hiermee dat God hem zal wakker maken om hem naar de hemel te brengen. Niemand anders mag hem wakker maken, omdat hij het aanvaard heeft dat hij zal sterven.